Ağırcan B., Artan T., Dinçer R.
Ankara Üniversitesi Çevrebilimleri Dergisi, vol.12, no.2, pp.1-11, 2025 (Peer-Reviewed Journal)
Qısa məlumat
Bu çalışma, bireylerin iklim değişikliğinin önlenmesine yönelik umut düzeylerini çeşitli sosyo-demografik değişkenler açısından incelemeyi amaçlamaktadır. Türkiye genelinden 514 yetişkin bireyden çevrimiçi olarak toplanan veriler, nicel yöntemle analiz edilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak, geçerliliği ve güvenilirliği kanıtlanmış olan “İklim Değişikliğinin Önlenmesine Yönelik Umut Ölçeği” kullanılmıştır. Bu ölçek bireysel ve toplumsal çözüm inancı ile umutsuzluğu değerlendirmektedir. Analizlerde normal dağılıma göre bağımsız örneklem t-testi, ANOVA, Mann-Whitney U ve Kruskal-Wallis H testleri kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre kadınların, lisansüstü eğitim düzeyindekilerin ve evli bireylerin umut düzeyleri anlamlı biçimde daha yüksektir. Boşanmış bireylerin umut düzeyleri ise diğer gruplara göre daha düşüktür. Gelir düzeyinde belirli gruplar arasında fark görülürken, çocuk sahibi olma ve yaşanılan yer açısından anlamlı fark tespit edilmemiştir. Sonuçlar, çevresel tutum ve politikalarda sosyo-demografik faktörlerin dikkate alınması gerektiğine işaret etmektedir. Umut, çevresel eylemlilikte önemli bir psikolojik kaynak olarak değerlendirilmeli, düşük umut düzeyine sahip gruplara yönelik destekleyici müdahaleler geliştirilmelidir.